Manchester Siti

XIX-asr

Bugungi kunda «Manchester Siti» deb ataladigan futbol klubining asoschisi 1855 yilda tug‘ilgan. Anna Konnel Xarrogeytdagi Pyotr I ning ruhoniysi Artur Konnelning qizi edi. 1865 yilda uning otasi Manchesterning eng noqulay hududlaridan biri bo‘lgan G‘arbiy Gortondagi Avliyo Markning Anglikan cherkovi rektori lavozimini egalladi. Ko‘p sonli ishsizlar 1879 yil yanvar oyida Konnelni cherkovda oshxona va mahalliy kambag‘allarga yordam berish uchun maxsus fond yaratishga undadi.

Anna jamoat ishlarida qatnashib, otasining tashabbuslarini qo‘llab-quvvatladi. Darhaqiqat, o‘sha paytda G‘arbiy Gorton kambag‘al aholisi va dahshatli sanitariya sharoitlari bo‘lgan haddan tashqari katta hudud edi. Ko‘pgina fuqarolar spirtli ichimliklarni iste’mol qilganlar, bu esa jinoyatlarning ko‘payishiga olib keldi. Anna Konnel jamiyatning ma’naviy holatini yaxshilash vositasini qidirdi. Shuning uchun, 1880 yil noyabr oyida u ikki cherkov nazoratchisi va bir vaqtning o‘zida Bruks temir zavodi uyushmasi a’zolari Uilyam Bistou va Tomas Gudber bilan birgalikda bir nechta sport klublarini yaratdi. Jumladan, 1875 yilda Avliyo Mark cherkovining kriket jamoasi, ularning uchta o‘yinchisi - Valter Chou, Edvard Kitchen va Uilyam Bistouning o‘zi keyinchalik futbolchi bo‘lishgan. Manchester Arxidiakoni Anna Konnelning ishini yuqori baholadi va uning keyingi faoliyatiga omad tiladi.

Shu bilan birga, Vest Gorton erkaklari qishda jamoaviy sport o‘ynash imkoniyatiga ega emasligi aniq bo‘ldi. Shunday qilib, 1880 yil noyabr oyida Anna Konnel, Bistou va Gudbeer Avliyo Mark cherkovi uchun Sankt Marks (Vest Gorton) deb nomlangan futbol jamoasini yaratdilar. Artur Konnel qora ko‘ylak va oq shortilarda chiqish qilgan jamoaning birinchi prezidenti bo‘ldi. Jamoa o‘zining birinchi qayd etilgan o‘yinini 1880 yil 13 noyabrda Maklsfild cherkovi jamoasiga qarshi o‘tkazdi va 1:2 hisobida mag‘lub bo‘ldi. Aytgancha, o‘zining birinchi mavsumida jamoa faqat bir marta g‘alaba qozona oldi - 1881 yil mart oyida Sharqiy Manchesterning "Stalibrij Klarens" jamoasi mag‘lubiyatga uchradi.

1884 yilda Gorton uyushmasi futbol klubi nomi o‘zgartirildi. Shu bilan birga, Uilyam Bistou o‘ziga xos shaklni - oq xochli qora ko‘ylaklarni o‘ylab topdi. 1887 yil avgust oyida klub yangi stadionga - "Xayd Roud"ga ko‘chib o‘tdi va Manchester hududi nomidan yangi Ardvik nomini oldi. Ikki yildan so‘ng klub 1000 tomoshabinga mo‘ljallangan tribuna qurdi va 1891 yilda u Ittifoq ligasiga qo‘shildi hamda ikki yil ketma-ket Manchester kubogini qo‘lga kiritdi. 1892 yil aprel oyida Angliyaning ikkinchi divizioni tashkil etilishi munosabati bilan Futbol Ligasi "Aruvik"ni ushbu turnirga kiritishga qaror qildi. 1892/93 yilgi mavsum yakunida jamoa 12 jamoa orasida 5-o‘rinni egalladi.

Keyingi yili "Nyuton Xit" keyinchalik «Manchester Yunayted» nomini o‘zgartirdi, ikkinchi divizionga tushib ketdi va Manchesterning ikki klubga vakilligini oshirdi. Shu bilan birga, «Aruvik»ga yangi tayinlangan bosh murabbiy Joshua Parbi klubga yangi nom – «Manchester Siti»ni taklif qildi. Uning so‘zlariga ko‘ra, bu alohida jamoaning shahar aholisining barcha qatlamlari uchun muhimligini ta’kidladi. Boshqaruv qo‘mitasi rozi bo‘ldi. 1894 yildan beri esa «Manchester Siti» nomi o‘zgarishsiz qoldi.

Shu bilan birga, shahar aholisining jamoani qo‘llab-quvvatlashi juda tez o‘sdi. 1895 yil kuni bo‘lib o‘tgan o‘yinda «Manchester Siti» 30 mingga yaqin tomoshabinni to‘pladi. Deyarli har bir o‘yinga 20 ming muxlis kelib, jamoani barabanlar yordamida shovqin bilan qo‘llab-quvvatladi. Ba’zi tomoshabinlar maxsus kiyimda kelishni afzal ko‘rishdi va shu bilan Manchester guruhining faol muxlislari sifatida ajralib turishdi.

XX asrning birinchi yarmi

Besh yil o‘tib, 1899 yilda «Manchester Siti» Angliyaning birinchi (o‘sha paytdagi eng yuqori) divizionida o‘ynash huquqini qo‘lga kiritdi. 5 yildan so‘ng, 1904 yilda jamoa o‘z tarixidagi ilk sovrin - Angliya kubogini qo‘lga kiritdi. Yutuq sari yo‘l oson bo‘lmagan: 1904 yil 6 fevralda 1/16 finalda «Siti» «Sanderlend»ni shiddatli kurashda mag‘lub etgan bo‘lsa, ikki haftadan so‘ng «Vulidj Arsenal»ni ikki to‘p farqi bilan mag‘lub etdi. 1/4 finalda, «Midlsbro» bilan golsiz durangdan so‘ng, takroriy o‘yin talab qilindi, u 9 mart kuni Manchester klubi foydasiga 3:1 hisobida yakunlandi. O‘n kun o‘tgach, Liverpuldagi "Gudison Park" stadioni neytral maydon sifatida tanlab olindi va yarim finalda «Manchester Siti» 3:0 hisobida g‘alaba qozondi. 1904 yil 23 aprelda Londonning «Kristal Pelas» stadionida 60 mingdan ortiq tomoshabin ishtirokida o‘tkazilgan final uchrashuvida «Manchester Siti» «Bolton Uonderers»ni mag‘lub etdi. Uchrashuvdagi yagona gol 23-daqiqada uelslik hujumchi Billi Meredit tomonidan kiritildi.

1904/05 yilgi mavsumda «shaharliklar» oxirgi tur oldidan «Nyukasl Yunayted» bilan bir xil ochko jamg‘argan va chempion bo‘lish uchun so‘nggi o‘yinda «Aston Villa»ni mag‘lub etish kerak edi. Biroq «Siti» 2:3 hisobida mag‘lub bo‘ldi va uchinchi o‘rinni egalladi. O‘yindan so‘ng «Aston Villa» sardori Alek Lik «Manchester Siti» sardori Billi Meredit o‘yinni «sotish» uchun unga 10 funt taklif qilganini aytdi. Angliya futbol assosiasiyasi Mereditni aybdor deb topdi va bir yilga diskvalifikasiya qildi hamda moliyaviy jarima ham belgiladi. «Manchester Siti» futbolchiga moliyaviy yordam berishdan bosh tortdi. Shunda futbolchi klub 1901 yilda assosiasiya tomonidan o‘rnatilgan qoidani buzganini, ya’ni futbolchilarga haftasiga 4 funt sterlingdan ortiq maosh to‘lashini aytdi: «Manchester Siti» jamoasi muvaffaqiyatining siri nimada edi? O‘ylaymanki, jamoa muvaffaqiyatining siri - bu hech qaysi futbolchiga haftasiga 4 funt sterlingdan ko‘p maosh to‘lamaslik qoidasini buzishda. Jamoa tovar yetkazib berdi, klub mahsulot uchun pul to‘ladi va ikkala tomon ham xursand edi" - dedi Billi Meredit

Assosiasiya tekshiruv o‘tkazdi va moliyaviy qonunbuzarliklar faktlari tasdig‘ini topdi. Klub bosh murabbiyi Tom Meyli umrbod futboldan chetlashtirildi, «Manchester Siti» 900 funt sterling miqdorida jarimaga tortildi. Jamoaning 17 nafar futbolchisi ham jarimaga tortildi va 1907 yilning yanvarigacha futboldan chetlashtirildi. Qolaversa, «shaharliklar» bu futbolchilarni boshqa klublarga sotishga majbur bo‘lishdi. Shunday qilib, «Manchester Yunayted» bosh murabbiyi Ernest Mangnall Billi Mereditni atigi 500 funt sterlingga sotib olishga muvaffaq bo‘ldi, shuningdek, shaharning boshqa iste’dodlari: Gerbert Burgess, Sendi Ternbull va Jimmi Bannisterlar ham 1907/08 yilgi mavsumda «Manchester Yunayted» jamoasiga ko‘chib o‘tishdi va Angliya chempionligini qo‘lga kiritishga yordam berishdi.

1920 yilda «Manchester Siti» stadioni London tashqarisidagi birinchi gavjum stadionga aylangandi, unga Britaniya qiroli Georg V «Liverpul» jamoasiga qarshi o‘yin vaqtida tashrif buyurgandi. O‘sha yilning noyabr oyida esa "Xayd Roud"ning asosiy tribunasidagi o‘chirilmagan sigaret qoldig‘i sababli, yong‘in kelib chiqqan va stadion vayron bo‘lgan. Klub rahbariyati yangi stadion qidirishni boshladi. Avvaliga «MYu»dan «Old Trafford»ni ijaraga olish rejalashtirilgan edi, biroq Manchesterdagi qo‘shnilar tomonidan belgilangan ijara «shaharliklar» uchun juda qimmatlik qilgandi. Shuning uchun, 1923 yilgacha jamoa yangilangan "Xayd Roud"da o‘ynashni davom ettirdi. Ushbu arenadagi so‘nggi rasmiy o‘yin 1923 yil 28 aprel kuni «Nyukasl»ga qarshi bo‘lib o‘tgan, so‘nggi mashg‘ulot esa o‘sha yilning avgust oyida bo‘lgan. «Siti» 1923/24 yilgi mavsumni Janubiy Manchesterning Moss-Sayd shahridagi 80 000 kishilik "Meyn Roud" stadionida boshladi. "Xayd Roud" stadionidagi narsalar esa parcha-parcha qilib sotildi va shaharning boshqa qismiga ko‘chib o‘tishga qarshi chiqqan shahar rahbari Jon Ayrton klubdagi bo‘linish natijasida o‘zining "Manchester Central" jamoasini tuzdi.

1926 yilda «Manchester Siti» 5 uchrashuvda 31 ta gol bilan Angliya kubogi finaliga chiqdi, ammo «Bolton Uonderers» jamoasiga minimal hisobda yutqazib qo‘ydi. O‘sha mavsumda jamoa oliy divizionni tark etdi. Keyingi yili ikkinchi muhim turnirda "shaharliklar" birinchi o‘rinni egalladi, bu esa ularga elitaga qaytish imkonini berdi.

1930 yillarda «Siti» Britaniyaga «Manchester Yunayted»ning bo‘lajak murabbiyi Mett Basbi, darvozabon Frenk Svift, hujumchi Fred Tilson va sardor Sem Kouen kabi bir qancha ajoyib futbolchilarni olib keldi. 1933 yilda jamoa Angliya kubogi finaliga qadar yetib borgan, ammo «Everton»ga 0:3 hisobida imkoniyatni boy bergan. Biroq keyingi yilning o‘zidayoq «Siti» bu yo‘lni yana takrorladi va 1934 yil finalida «Uembli»da «Portsmut»ni 2:1 hisobida mag‘lub etdi: 28-daqiqada Septimus Ruterford tomonidan kiritilgan golga «shaharliklar» o‘yin oxirida Tilsonning dubli bilan javob qaytarishdi. Sem Kovan uchta Angliya kubogi finalida o‘ynagan birinchi va yagona «shaharliklar» futbolchisiga aylandi.

1936/37 yilgi mavsumda jamoa o‘z tarixida birinchi marta bir mavsumda yuzdan ortiq gol urib, Angliya chempioni bo‘ldi. Ammo keyingi mavsumda urilgan gollar bo‘yicha eng yaxshisiga aylangan «Manchester Siti» oliy divizionni tark etgan Angliya chempionatining birinchi va yagona g‘olibiga aylandi.

Ikkinchi jahon urushi boshlanishi sababli, Angliyadagi rasmiy musobaqalar to‘xtatilgunga qadar «Manchester Siti» ikkinchi ligada bir yil qoldi. Olti yil davomida mamlakatda Harbiy liga joriy etilgan bo‘lib, uning asosiy maqsadi inglizlarning ma’naviyatini sport orqali yuksaltirish edi. «Siti»ning ba’zi futbolchilari, masalan, Frenk Svift futbolni klubning o‘zida ham, boshqa jamoalarda ham mehmon sifatida davom ettirishga qaror qilishdi. Boshqa futbolchilar esa qirollik havo kuchlariga ko‘ngilli futbolchi bo‘lishdi. Xususan, 1940 yildan Britaniya havo kuchlarida xizmat qilgan va keyinchalik Britaniya imperiyasi ordeni bilan taqdirlangan Jeki Brey shular jumlasidandir.

Turnir qayta boshlanganidan so‘ng darhol sobiq sardor Sem Kouen «Siti»ga murabbiy bo‘ldi, Uilf Vayld esa jamoa ma’muri etib tayinlandi. Kouen oyiga 2000 funt sterling maosh oldi va haftaning bir qismini jamoa boshqaruviga, bir qismini esa Braytonda o‘z biznesini yuritishga sarfladi. Uning qo‘l ostidagi birinchi o‘yinda 3:0 hisobida g‘alaba qozonilgan bo‘lsa, 19 uchrashuv mag‘lubiyatsiz o‘tkazilgan. Mavsum yakunida «Siti» yuqori ligaga qaytdi, biroq klub rahbariyati bilan shaxsiy biznes manfaatlari bilan bog‘liq kelishmovchiliklar tufayli Kouen ishdan bo‘shatildi.

1949 yilda klub faoliyatini yakunlagan Frenk Svift o‘rniga nemis darvozaboni Bert Trautman bilan shartnoma imzoladi. Urush paytida inglizlar tomonidan asirga olingan sobiq nasist askari bilan shartnoma tuzish jamiyatda kuchli reaksiyaga sabab bo‘ldi va hatto 20 ming kishilik norozilik mitingi o‘tkazildi. Boshqa tomondan, Trautmannni klub va Manchester ravvinlari qo‘llab-quvvatladilar, u «bir kishi butun mamlakatning jinoyatlari uchun hukm qilinishi mumkin emas» deb e’lon qildi. Bir muncha vaqt o‘tgach, nemis darvozaboni futbol maydonida qo‘rqmaslik va murosasizlikni namoyish etib, butun Angliyaga sport ideallariga sodiqligini isbotladi. 2010 yilda u "Men «Siti»ning barcha o‘yinlarini televizorda ko‘raman, chunki ular hamon mening klubim. Men Angliyani yaxshi ko‘raman va ular Germaniyaga qarshi o‘ynasa ham ularga muxlislik qilaman" - degandi Bert Trautmann.

XX asrning ikkinchi yarmi

«Revi rejasi» deb nomlanuvchi qo‘llanilgan taktikaga qaramay, 50-yillarning birinchi yarmi klub uchun unchalik muvaffaqiyatli bo‘lmadi. Faqat 1955 yilda «Manchester Siti» yaxshi natijaga erishdi va Angliya kubogi finaliga chiqdi hamda finalda «Nyukasl»ga 1:3 hisobida mag‘lub bo‘ldi. Jeki Milburn, Bobbi Mitchell va Jorj Xannaning gollariga "shaharliklar" faqatgina Bobbi Jonston tomonidan kiritilgan to‘p bilan javob bera olishdi.

1956 yilning 5 mayida 22 yildan so‘ng «shaharliklar» yana Angliya kubogini qo‘lga kiritishga muvaffaq bo‘lishdi. "Uembli" stadioniga tashrif buyurgan 100 000 tomoshabin "Manchester Siti" - "Birmingem Siti" jamoalari o‘rtasidagi uchrashning 3-daqiqadayoq birinchi golni ko‘rishdi: Don Revi to‘pni egallab olib, raqib jarima maydonchasiga yetmasdan uni chap qanotga uzatdi. Chap qanotda to‘pni egallab olgan Roy Klark raqib jarima maydonchasida turgan Jo Xayesga yetkazib berdi, Xayes esa to‘pga birinchi teginishi bilanoq uni raqib darvozasiga yo‘lladi. Biroq oradan 12 daqiqa o‘tgach, Noel Kinsi hisobni tenglashtirdi va birinchi bo‘lim oxirigacha "Birmingem" jamoasi maydonda to‘liq ustunlik qildi. O‘yin taqdiri ikkinchi bo‘limning ikki daqiqasi mobaynida hal bo‘ldi: 62-daqiqada Ken Barns Bobbi Jonston va Jek Dayson boshlab bergan kombinasiya gol bilan yakunladi - 2:1. 64-daqiqada o‘yinning ikkinchi yarmida bo‘ynini sindirib olib o‘ynagan Trautmann o‘z jarima maydonchasidan to‘pni Daysonga yetkazib berdi, u esa to‘pni oshirib berdi Jonstonga uzatdi va Bobbi Jonston raqib darvozasini ishg‘ol etdi - 3:1.

«Manchester Siti»ning 20-asrdagi gullagan davri 60 yillarning oxiri — 70 yillarning boshlariga to‘g‘ri keladi. Bu davrda jamoani 1965 yil 13 iyulda Jo Merser qabul qilib oldi. U o‘z vaqtida 1962/63 yilgi mavsum yakuniga ko‘ra, «shaharliklar» ikkinchi divizionga tushib ketganidan so‘ng, Merser jamoani yuqori divizionga qaytarish uchun qattiq bel bog‘ladi va jamoaga Jorj Xeslop, Mayk Sammerbi, Kolin Bell, Toni Buk, Frensis Li kabi futbolchilarni taklif qildi va darvozani Jo Korriganga ishonib topshirdi. Ayna mana shu futbolchilar afsonaviy jamoaning o‘zagini tashkil qilishdi.

Merser boshchiligida klub 34 yildan so‘ng yana 1968 yilda APL chempioniga aylandi va o‘sha paytda Jorj Best mavsumning eng yaxshi to‘purari bo‘lgan «Manchester Yunayted»dan ikki ochko oldinda edi. 1969 yil 26 aprelda Angliya kubogi finalida Nil Yangning goli evaziga jamoa «Lester»ni minimal hisobda mag‘lub etishga muvaffaq bo‘ldi va bu sovrinni to‘rtinchi marta qo‘lga kiritdi. 1970 yil 7 martda «Manchester Siti» o‘z tarixida ilk bor Angliya Liga Kubogini qo‘lga kiritdi: «Uembli»dagi final uchrashuvida Merser jamoasi «Vest Bromvich» hujumchisi Jeff Aslening goliga Mayk Doyl va Glin Pardoning gollari bilan javob qaytardi.

O‘sha yili klub Yevropa arenasida eng yuqori muvaffaqiyatga erishdi. 29 aprel kuni «Manchester Siti» Venada Kubok egalari kubogi finalida Polshaning «Gornik» klubini 2:1 hisobida mag‘lub etdi. «Shaharliklar»ning gollarini Nil Yang va Frensis Lilar kiritdi.

«O‘yinning ikkinchi bo‘limida kuchli yomg‘ir o‘yinni izdan chiqardi, ammo ikkinchi bo‘limda texnik saviya pasayib ketganiga qaramay, jamoamiz ko‘rsatgan o‘yinidan juda mamnunman» - degandi Jo Merser.

Keyingi yili Jo Merser - Malkolm Ellison murabbiylar juftligidagi jamoa Yevropa Kubogi Egalari Kubogining yarim finaliga chiqdi va o‘sha bosqichda asosiy o‘yinchilarning jarohati tufayli «Chelsi»ga umumiy hisobda 0:2 hisobida mag‘lub bo‘ldi. Angliya chempionatida «Manchester Siti» mavsum davomida oltin medal uchun asosiy da’vogar sanalgan bo‘lsada, yakunda 4-o‘rinni egalladi. 1972 yilda ikki murabbiy o‘rtasidagi qarama-qarshiliklar tufayli duet ajralishdi. Jo Merser «Koventri Siti» klubiga o‘tib keldi. Klub prezidenti Piter Soulz keyinroq bu vaziyatni tushuntirdi: «Direktorlar kengashi Malkolm Ellison va Jo Merserni tanlashi kerak edi - biz Malkolm Ellisonni tanladik» - degandi Piter Soulz.

Ellisonning o‘zi ushbu vaziyatni keyinroq eslagandi: “Jo va men ajoyib o‘rtoq edik. Bir necha oylik keskinlikdan tashqari, menimcha, biz birga ishlagan vaqt ichida faqat bir-ikkita kelishmovchiliklarga duch keldik. Men Jo Merser bilan ishlaganimdan hech qachon afsuslanmadim va bilaman, u men bilan ishlashda xuddi shunday fikrda edi. Biz aql bovar qilmaydigan jamoa tuzdik. "Manchester Sitida"gi Merser-Ellison yillari hayotimdagi eng yaxshi yillar bo‘ldi. Agar Jo bugun ham biz bilan bo‘lganida, menimcha, u xuddi shu narsani aytadi" - degandi Malkolm Ellison.

Biroq, Ellisonning bosh murabbiy sifatidagi faoliyati uzoq davom etmadi. 1972/73 yilgi mavsum o‘rtalarida «shaharliklar» turnir jadvalining o‘rtalaridan joy olishdi va jamoani quyi ligaga tushib ketishdan qutqarish uchun Jonni Xart chaqirildi. Vazifa bajarildi: natijada klub 11-o‘rinni egalladi. Biroq, sog‘lig‘i bilan bog‘liq muammolar Xartni davom ettirishga to‘sqinlik qildi va uning o‘rnini "Norvich Siti" ustozi Ron Sonders egalladi. Uning qo‘l ostida jamoa Liga kubogi finaliga chiqdi, ammo chempionatda yomon natijalar ko‘rsatdi. Sonders ishdan bo‘shatildi va «Manchester Sini»ni 1974 yildan 1979 yilgacha jamoaning sardori bo‘lgan Toni Buk boshqarishni boshladi.

Buk jamoadagi vaziyatni barqarorlashtirish vazifasini qo‘ydi va buning uchun u muxlislar orasida mashhurlikka erishdi. 1973/74 yilgi mavsumning so‘nggi o‘yini «Manchester Yunayted» jamoasiga qarshi o‘tkazilishi kerak edi. Bu uchrashuvda "shaharliklar"ni faqatgina g‘alaba APLda olib qolardi. Uchrashuvda «shaharliklar» 1:0 hisobida g‘alaba qozonishdi. Kiritilgan yagona golni shotlandiyalik Denis Lou tovoni bilan raqib darvozasiga yo‘lladi. Biroq, Lou ushbu golni nishonlashdan bosh tortdi. Sababi, u "MYu"ning sobiq futbolchisi edi. Biroq, rahbariyati va murabbiylar shtabi Louning bu qarorini noto‘g‘ri talqin qilishdi va zudlik bilan uni almashtirib yuborishdi. O‘sha uchrashuv Louning professional faoliyatidagi so‘nggi o‘yini bo‘lib qoldi.

Toni Buk boshqaruvidagi «Manchester Siti» nisbatan muvaffaqiyatli jamoaga aylandi. 1976 yilning 28 fevralida «shaharliklar» finalda «Nyukasl Yunayted»ni 2:1 hisobida mag‘lub etib, Liga kubogini qo‘lga kiritdi. «Shaharliklar» yarim himoyachisi Piter Barns 11-daqiqada hisobni ochdi, ammo 36-daqiqada Alan Gouling uchrashuvda muvozanatni tikladi. Ikkinchi bo‘limning eng boshida «shaharliklar»ning o‘ng qanot himoyachisi Dennis Tuart yana «shaharliklar»ni oldinga olib chiqdi va bu hisob o‘yin oxirigacha saqlanib qoldi. 1977 yilda jamoa chempion «Liverpul»dan atigi bir ochko ortda qolgan holda, ligada ikkinchi o‘rinni egalladi. «Manchester Siti» ikki marta Liga kubogining chorak finaliga chiqdi, 1978/79 yilgi mavsumda esa UYEFA kubogining chorak finaliga qadar yetib bordi.

1960-1970 yillardagi yutuqlar o‘rniga 1980 yillardagi turg‘unlik keldi. Hammasi 1979 yilda ikkinchi marta bosh murabbiy etib tayinlangan Malkolm Ellisonning jamoaga qaytishi bilan boshlandi. Ellisonning qisqa muddatli boshqaruvi birinchi navbatda, Eys Xartford, Gari Ouen va Piter Barns kabi yulduzlarni sotish bilan boshlandi. Ularning o‘rniga katta pul evaziga Ellison «Siti»da o‘z imkoniyatlarini ochib bermagan futbolchilarni taklif qildi. Ushbu xaridlardan biri Stiv Deyli bo‘lib, uning transfer shartnomasi 1,5 million funt sterlingni tashkil etdi va o‘sha paytda Premyer-ligadagi rekord edi. Noto‘g‘ri olib borilgan transfer siyosati va 1980/81 mavsumining zaif boshlanishi tufayli Ellison o‘rnini Jon Bond egalladi.

O‘sha mavsumda Bond qo‘l ostidagi jamoa «Enfild»da «Liverpul» ustidan 3:1 hisobida g‘alaba qozondi. Mavsum yakuniga ko‘ra, Premyer-ligada 10-o‘rinni egallashga muvaffaq bo‘ldi. Bondning prinsipi yoshlar bazasini mustahkamlash uchun tajribali o‘yinchilarni sotib olishga asoslangan edi. Bu pozisiya tufayli «shaharliklar» 1982 yili Angliya kubogi finaliga qadar yetib borishga muvaffaq bo‘lishdi, Stiv Makkenzi ajoyib o‘yin ko‘rsatganiga qaramay, «Uembli»da «Tottenxem»ga 2:3 hisobida mag‘lub bo‘lishdi. Shunga qaramay, oradan ikki yil o‘tib, jamoa turnir jadvalida o‘rtamiyona o‘rinda qolib ketgani va murabbiy hamda rahbariyat o‘rtasidagi kelishmovchiliklar tufayli Bond o‘z lavozimidan chetlatildi. Uning o‘rnini Jon Benson egalladi.

Bensonning «Siti» boshqaruvidagi faoliyati jamoani Chempionshipga tushib ketgani va so‘nggi turda «Luton Taun»dan mag‘lubiyatga uchragani bilan yodda qoldi. O‘shanda hatto durang natija ham jamoaga elitadagi o‘rnini saqlab qolish imkonini berar edi. Benson o‘rniga «shaharliklar»ni APLga qaytarish uchun chaqirilgan Billi Maknill bu vazifani uddasidan chiqdi. Biroq 1985/86 yilgi mavsumda klub muvaffaqitsiz ishtirok etib, yana Chempionshipga ravona bo‘ldi va 1986/87 yilgi chempionatni zaif boshladi. Rahbariyat mutaxassisni ishdan bo‘shatib, Jimmi Frizzelni mavsumning qolgan qismiga taklif qildi, natijada «Manchester Siti» mavsum yakuniga ko‘ra, ikkinchi o‘rinni egalladi va APLga qaytdi.

Mel Maxin yana bir bor klubni Chempionshipga tushirib yubordi. Ammo, 1989 yilning noyabrida u «Manchester Yunayted» ustidan 5:1 hisobida g‘alaba qozonganiga qaramay, ishdan bo‘shatildi. O‘shanda Ser Aleks Fergyuson bu mag‘lubiyatni - eng haqoratli mag‘lubiyati bo‘lganini tan oldi. 1989 yil noyabridan 1990 yil noyabrigacha Xovard Kendall jamoaning kelajakdagi yuksalishi uchun yaxshi poydevor yaratgan «shaharliklar»ni boshqargan. Kendall «Everton»ga ketganidan so‘ng, uning o‘rnini 34 yoshli o‘ynovchi-murabbiy Piter Rid egalladi. Rid qo‘l ostidagi dastlabki ikki mavsumni «Manchester Siti» beshinchi o‘rinda yakunladi va 1992/93 yilgi chempionat natijalariga ko‘ra ular to‘qqizinchi o‘rinni egalladi. 1993/94 yilgi mavsum boshida Rid ishdan bo‘shatildi. Buning o‘rniga chempionatda 16-o‘rinni egallab, elitadagi o‘rnini saqlab qolishga erisha olgan Brayan Xorton tayinlandi.

1994 yilda muxlislar bosimi ostida o‘z xatolarini tan olgan klubi xo‘jayini Piter Soulz ishdan ketdi va uning o‘rnini "shaharliklar"ning sobiq futbolchisi Frensis Li boshchiligidagi rahbariyat egalladi. Xorton esa bosh murabbiylik lavozimida qoldi. Biroq, 1994/95 yilgi mavsumda 17-o‘rinni egallash rahbariyatni Xortonni iste’foga chiqarishga va uning o‘rniga "Sautgempton"ning sobiq bosh murabbiyi Alan Ballni tayinlashga majbur qildi. Yangi murabbiy islohot o‘tkazishga harakat qildi, unga ko‘ra tarkib yoshartirildi va o‘yin yarim himoyachi Georgiy Kinkladze atrofida qurildi. Ammo 1995/96 yilgi mavsum oxirida «Manchester Siti» Chempionshipga tushib ketdi. Ball 1996/97 yilgi mavsum boshida ishdan bo‘shatildi va uning o‘rniga Stiv Koppell keldi, u jamoa boshqaruvidagi eng qisqa muddat bo‘yicha klub rekordini o‘rnatdi - u bor-yo‘g‘i oltita o‘yinda «shaharliklar»ni boshqardi. Fil Nil jamoa yetakchiligini o‘z qo‘liga oldi, biroq 10 uchrashuvdan 7 tasida mag‘lub bo‘ldi, bu esa turnir jadvalining ikkinchi yarmiga tushib ketishiga olib keldi. «Manchester Siti» mavsumni «Nottingem Forest» sobiq bosh murabbiyi Frenk Klark qo‘l ostida yakunladi va Klark ham jamoani 14-o‘rindan yuqoriga ko‘tara olmadi. Keyingi mavsumning o‘rtalarida u ishdan bo‘shatildi va uning o‘rniga kelgan «Oldem Atletik» va «Everton» klublarining sobiq bosh murabbiyi Jo Royl ham «shaharliklar»ni quyi ligaga tushib ketishdan qutqara olmadi - jamoa Angliyada daraja jihatdan uchinchi o‘rinda turadigan chempionatga yo‘l oldi. Royl keyinroq buni shunday izohladi: «Manchester Siti»da issiq suv yo‘q edi va faqat yoshi o‘tgan futbolchilar hamda erkin agentlar shartnoma imzolash mumkin edi" - degandi - Jo Royl.
Rekord pasayish fonida Devid Bernstayn klub prezidenti lavozimini egalladi. Yangi boshqaruv qo‘l ostida «Manchester Siti» 1998/99 yilgi mavsum oxirida pley-offda penaltilar seriyasida "Jillingem" jamoasini mag‘lub etib, Chempionshipga qaytdi. Keyingi mavsum yakunida klub ishonchli tarzda APLga yo‘l oldi. 2000 yilning yozida jamoaga yarim himoyachi Alf-Inge Xolland va hujumchi Jorj Vealar, qishda esa Richard Dann va Darren Xakerbilar qo‘shilishdi. Rossiyalik Andrey Kanchelskis esa Shotlandiyaning «Reynjers» klubidan ijaraga olindi. Ammo yakunda «Manchester Siti» 18-o‘rinni egallab, yana Premyer-ligani tark etdi.

2001 yil 21 aprelda muxlislarning noroziligiga qaramay, rahbariyat Jo Roylni ishdan bo‘shatdi. Uch kundan so‘ng uning o‘rniga Angliya terma jamoasining sobiq bosh murabbiyi Kevin Kigan tayinlandi.